Het paarden paspoort

Het paarden paspoort speelt een belangrijke rol bij de bescherming van de voedselveiligheid. Recentelijk is het paardenpaspoort meerdere keren negatief in het nieuws geweest voornamelijk met betrekking tot het “paardenvleesschandaal”. Het is daarom van belang dat zowel dierenarts als paardenhouder hierbij hun verantwoordelijkheid nemen.

In elk paspoort bevindt zich een hoofdstuk “Medische behandeling”. Hier moet de eigenaar en dierenarts tekenen of het paard al dan niet uitgesloten wordt voor humane consumptie. Paarden die op die manier uitgesloten worden van humane consumptie kunnen verschillende medicijnen toegediend krijgen, zonder dat de eigenaar daar een registratie van moet bijhouden. Paarden die niet uitgesloten worden van de slacht, mogen niet alle medicijnen toegediend krijgen. De eigenaar moet dan een registratie bijhouden van alle toegediende medicijnen (met wachttijd).

Voor de dierenarts betekent het, dat deze de medicijnen in het paspoort moet noteren. Bij het gebruik van sommige medicijnen betekent dit dat het paard via het paspoort moet worden uitgesloten voor humane consumptie door de dierenarts.

Voor de paardeneigenaar betekent dit dat het paspoort van het paard beschikbaar dient te zijn voor de dierenarts bij het behandelen van het paard. Wanneer het paard voor de slacht wordt aangeboden, dient de medicatie historie (logboeken van de medicijnen) van de afgelopen 6 maanden aanwezig te zijn!

Een groot voordeel van het paard ongeschikt te maken voor de slacht via het paspoort, is dat de dierenarts meer diergeneesmiddelen kan gebruiken om uw paard beter te maken en dat alle administratieve verplichtingen voor de dierenarts en voor de eigenaar van het paard komen te vervallen.

Alle paardenklinieken in Nederland zullen gecontroleerd worden door de overheid op naleving van deze registratie. Daarom vraag ik u om het paspoort mee te nemen of klaar te leggen op locatie, wanneer ik voor een visite/behandeling van uw paard kom. Ook is er dan de mogelijkheid om het paspoort af te tekenen voor ongeschiktheid van het paard voor humane consumptie.